Kategorie
prawnik OZE Rynek energii elektrycznej

Spółka osobowa jako członek klastra energii

Spółka osobowa jako członek klastra energii

Uczestnicy klastra energii w świetle ustawy – OZE

Zgodnie z definicją klastra energii, zawartą w art. 2 pkt 15a ustawy OZE, w skład klastra energii mogą wchodzić:

– osoby fizyczne,

– osoby prawne,

– podmioty tworzące system szkolnictwa wyższego i nauki

– jednostki samorządu terytorialnego.

Brak ułomnych osób prawnych w definicji klastra energii

Definicja z art. 2 pkt 15a ustawy OZE pomija istnienie tzw. ułomnych osób prawnych. Na pierwszy rzut oka, powyższe wyliczenie nie przystaje do realiów współczesnego obrotu. Obok osób fizycznych i osób prawnych istnieje w prawie cywilnym trzecia kategoria podmiotów prawa: jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną W nowo budowanych blokach powstają wspólnoty mieszkaniowe. Na popularności zyskuje prowadzenie biznesu w formie spółek osobowych (spółki jawnej, komandytowej, komandytowo-akcyjnej oraz partnerskiej). Wspólnym mianownikiem dla spółek osobowych i wspólnot mieszkaniowych jest status tzw. ułomnej osoby prawnej. Ułomne osoby prawne mają podmiotowość prawną oraz zdolność sądową. Mogą normalnie prowadzić biznes, zaś brak osobowości prawnej postrzegany jest raczej jako zaleta – to wspólnicy są podatnikami, nie zaś spółka.

Niektórzy prawnicy nazywają ułomne osoby prawne „podmiotami ustawowymi”. Wskazują przy tym, że podmioty te mają wszystko, co jest potrzebne do prowadzenia biznesu, zaś brak osobowości prawnej ma wtórne znaczenie. Moim zdaniem mają rację. Nie mniej, w niniejszym artykule będę posługiwał się pojęciem „ułomna osoba prawna”.  Pojęcie to – być może przez to, że jest tak niepoprawne – zdecydowanie najbardziej zapada w pamięć.

Wehikuł również dla inwestycji w OZE

Spółka jawna jest  to spółka osobowa, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a nie jest inną spółką handlową. Każdy wspólnik spółki jawnej odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem solidarnie z pozostałymi wspólnikami oraz ze spółką.

Pewną modyfikacją spółki jawnej jest spółka komandytowa. Spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona. Bardzo często do realizacji inwestycji deweloperskich powoływane są spółki celowe, w których komplementariuszem jest spółka z.o.o., zaś komandytariuszami osoby fizyczne i prawne, które dzięki zaangażowaniu w spółce osobowej ponoszą korzyści podatkowe, nie ponosząc przy tym ryzyka. Ryzyko pozostaje po stronie komplementariusza.

Powstaje w związku z tym pytanie, czy energia elektryczna może być wytwarzana przez spółki celowe w formie spółek komandytowych i sprzedawana w ramach klastra energii?

Odmienny pogląd

W dokumencie analitycznym opracowanym na zlecenie Skarbu Państwa – Ministra Energii pn. Koncepcja Funkcjonowania Klastrów Energii w Polsce[1] zawarte zostało kategoryczne twierdzenie: Aktualnie, definicja klastra energii wydaje się niekompletna i budząca szereg wątpliwości. Ustawodawca przewiduje chociażby, że członkami klastra mogą być osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki naukowe, JST oraz instytuty badawcze. Niewiadomym pozostaje, z jakich względów ustawodawca pominął jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, do których można zaliczyć popularne spółki osobowe czy wspólnoty mieszkaniowe.

Nie podzielam powyższego zapatrywania. Rzeczywiście, definiując klaster energii, ustawodawca posłużył się metodą regulacji, która na pierwszy rzut oka zdaje się nie dostrzegać ułomnych osób prawnych. Powyższe jednak nie przesądza o tym, że ułomne osoby prawne nie mogą być członkami klastra.

Ustawy często pomijają ułomne osoby prawne

Trzeba mieć na względzie, że ustawodawca podobnie uregulował kwestię członkostwa ułomnych osób prawnych w spółdzielni.

Art. 15 ustawy – Prawo spółdzielcze stanowi przykład regulacji, która również nie dostrzega kategorii ułomnych osób prawnych:
§ 2. Członkiem spółdzielni może być każda osoba fizyczna o pełnej zdolności do czynności prawnych, która odpowiada wymaganiom określonym w statucie, chyba że ustawa stanowi inaczej. § 4. Członkami spółdzielni mogą być również osoby prawne, o ile statut nie stanowi inaczej.
§ 5. Spółdzielnia, której członkami w myśl statutu są wyłącznie osoby prawne, musi liczyć co najmniej trzech członków.

Mimo tego, nie ma wątpliwości, że członkiem spółdzielni może być również ułomna osoba prawna. W literaturze[2] wskazuje się „Stosownie do art. 15 PrSpółdz występują dwa rodzaje podmiotów, które mogą być członkami spółdzielni: osoby fizyczne i osoby prawne (dawniej były to również organizacje polityczne). Członkami spółdzielni mogą być również tzw. ułomne (niepełne, ustawowe) osoby prawne, mające zdolność prawną, do których stosuje się odpowiednio przepisy o osobach prawnych (art. 331 § 1 KC)”.

Zgodnie z art. 331 § 1 kodeksu cywilnego, do jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, stosuje się odpowiednio przepisy o osobach prawnych. Powyższy przepis został wprowadzony do kodeksu cywilnego w 2003 r., a więc długo po wejściu w życie ustawy – Prawo spółdzielcze.

Moim zdaniem przepis z art. 331 § 1 kodeksu cywilnego dotyczy nie tylko przepisów o osobach prawnych zawartych w kodeksie cywilnym, ale ma wpływ na stosowanie wszystkich ustaw w zakresie, w jakim regulują stosunki cywilnoprawne.

Ułomne osoby prawne mogą być członkami klastra

W tym kontekście nie należy poczytywać pominięcia przez ustawodawcę ułomnych osób prawnych w definicji klastra energii za przeoczenie lub błąd. Powyższe jest raczej przejawem konsekwencji prawodawcy, który zastosował metodę regulacji znaną już ustawodawstwu gospodarczemu.

radca prawny - prawo energetyczne

Podsumowując, w ocenie autora podmioty takie jak: wspólnota mieszkaniowa, spółka jawna, spółka komandytowa, spółka komandytowo – akcyjna mogą być członkami klastra energii.

Niniejszy artykuł nie stanowi porady prawnej. Przedsięwzięcie działań, z którymi wiąże się angażowanie środków finansowych, powinno być poprzedzone konsultacją z prawnikiem – specjalistą od prawa energetycznego.


[1] Dokument dostępny na stronie: https://www.gov.pl/web/aktywa-panstwowe/koncepcja-funkcjonowania-klastrow-energii-ekspertyza

[2] Tak m.in. Gorczyński Grzegorz, Spółka jawna jako podmiot prawa, Oficyna 2009, oraz K. Pietrzykowski “Członkostwo w spółdzielni – wybrane aspekty”, STPP rok 2020 numer 2 str. 19.

Kategorie
prawnik OZE Rynek energii elektrycznej

Farma fotowoltaiczna na gruncie rolnym

Farma fotowoltaiczna na gruncie rolnym

Wstęp

Odrolnienie gruntu wielu Polakom wciąż kojarzy się z aferą,
która latem 2007 r. wstrząsnęła polską sceną polityczną, przyczyniając się do upadku wielu prominentnych postaci. Przed koniecznością odrolnienia stają również inwestorzy, którzy zamierzają posadowić na gruncie rolnym farmę fotowoltaiczną. Celem niniejszego artykułu jest odczarowanie ww. procedury.

Klasy gleb gruntów ornych i użytków zielonych

Wyróżnia się 8 klas gleb gruntów ornych: I, II, IIIa, IIIb,
IVa, IVb, V, VI i 6 klas użytków zielonych: I, II, III, IV, V, VI:

Klasa gleby:Jakość glebyZmiana przeznaczenia gruntów
Igleby orne najlepszezgoda Ministra
IIgleby orne bardzo dobrezgoda Ministra
III (a i b)gleby orne średnio dobrezgoda Ministra
IV(a i b)gleby orne średnieMPZP lub decyzja o WZ
Vgleby orne słabeMPZP lub decyzja o WZ
VIgleby orne najsłabszeMPZP lub decyzja o WZ

Niniejszy artykuł dotyczy odrolnienia gruntów średnich, słabych i najsłabszych. Jeżeli jesteście Państwo zainteresowani doradztwem prawnym dotyczącym odrolnienia gruntów najlepszych, dobrych oraz średnio dobrych, zachęcam do kontaktu.

Procedura odrolnienia składa się z dwóch etapów.

ETAP I. Zmiana przeznaczenia gruntów rolnych

Zmiana może nastąpić w toku procedury sporządzania MPZP lub
na etapie uzyskania decyzji o warunkach zabudowy (WZ).

Bardziej skomplikowana jest zmiana przeznaczenia gruntów
rolnych stanowiących użytki rolne klas I–III, tj. najlepszych gruntów. Zmiana ta wymaga zgody ministra właściwego ds. rolnictwa i rozwoju wsi.

Wszelkie grunty rolne poza klasami I-III, stanowią
nieruchomości rolne, względem których dopuszcza się zmianę przeznaczenia w drodze warunków zabudowy.

Przepisów ograniczających wykorzystanie gruntów rolnych klas
I–III, nie stosuje się do gruntów rolnych położonych w granicach
administracyjnych miast.

ETAP II. Wyłączenie gruntów z produkcji rolnej

Organem właściwym do wydania decyzji o wyłączeniu gruntów z
produkcji rolnej jest starosta.

Przez wyłączenie gruntów z produkcji rolnej rozumieć należy rozpoczęcie innego niż rolnicze użytkowanie gruntów. Wyłączenie gruntów z produkcji powinno poprzedzać złożenie wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę.

Wniosek o wyłączenie z produkcji użytków rolnych klas IV,
IVa, IVb, V i VI wytworzonych z gleb pochodzenia organicznego jest wiążący, a decyzja ma charakter deklaratoryjny.

Z wyłączeniem gruntów z produkcji rolnej wiąże się konieczność ponoszenia opłat.

W wielu przypadkach możliwość odrolnienia gruntu decyduje o tym, czy możliwe jest jego wykorzystanie do produkcji energii elektrycznej

Prawnik OZE

Powierzenie przeprowadzenia badania stanu prawnego gruntu (tzw. due diligence), doświadczonym prawnikom, znacznie zwiększa bezpieczeństwo prawne inwestycji w odnawialne źródła energii, w tym w farmy fotowoltaiczne.

Kategorie
prawnik OZE

Instalacja fotowoltaiczna na dachu zabytkowego budynku

Instalacja fotowoltaiczna na dachu zabytkowego budynku

Instalacje fotowoltaiczne coraz częściej pojawiają się na dachach budynków w polskich miastach. Czy możliwe jest zainstalowanie paneli fotowoltaicznych na dachu zabytkowego budynku?

Inwestycja w instalację PV w gmachu rządowym – przykład z góry

Ministerstwo Przedsiębiorczości i Technologii poinformowało
o zamontowaniu na swoim dachu trzech instalacji prosumenckich. Siedziba Ministerstwa mieści się w zabytkowym Budynku Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego. Gmach znajduje się w Warszawie przy placu Trzech Krzyży 3/5.

Siedziba Ministerstwa:

  1. została ujęta w gminnej ewidencji zabytków nieruchomych,
  2. znajduje się na terenie założenia urbanistycznego Placu Trzech Krzyży, wpisanego do rejestru zabytków,
  3. zlokalizowany jest na obszarze objętym ochroną prawną, jako uznany pomnik historii „Warszawa – historyczny zespół miasta z Traktem Królewskim i Wilanowem”.

Zgodnie z art. 36 ust. 1 pkt 10 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków wymaga prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru.

Ochrona konserwatorska ww. obiektu polega w szczególności na zachowaniu jego historycznie utrwalonej bryły, gabarytów, wyglądu architektonicznego i wystroju (w tym wykończenie elewacji, detalu architektonicznego oraz stolarki okiennej i drzwiowej).

Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków decyzją z dnia 20 maja 2020 r., pozwolił na instalację paneli fotowoltaicznych na dachu gmachu.

 

Jak uzyskać pozwolenie na prowadzenie robót budowlanych na zabytku

 

Wniosek o prowadzenie robót budowlanych należy złożyć do właściwego miejscowo wojewódzkiego konserwatora zabytków.

Co powinien zawierać wniosek o prowadzenie robót budowlanych

Wniosek o wydanie pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych zawiera:
1) imię, nazwisko i adres lub nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy;
2) wskazanie zabytku, z uwzględnieniem miejsca jego położenia; 3) wskazanie numeru księgi wieczystej nieruchomości objętej wnioskiem, o ile jest założona.
Jakie załączniki należy dołączyć do wniosku
Do wniosku o wydanie pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych dołącza się:
1) projekt budowlany, część projektu budowlanego w zakresie niezbędnym do oceny wpływu planowanych robót budowlanych na zabytek albo program robót budowlanych;
2) dokument potwierdzający posiadanie przez wnioskodawcę tytułu prawnego do korzystania z zabytku, uprawniającego do występowania z tym wnioskiem.
Program robót budowlanych zawiera imię i nazwisko autora oraz informacje niezbędne do oceny wpływu robót na zabytek,
w szczególności:
1) opis stanu zachowania zabytku;
2) wskazanie przewidzianych rozwiązań budowlanych, w formie opisowej i rysunkowej;
3) wskazanie przewidzianych do zastosowania metod, materiałów i technik.
W przypadku dołączenia do wniosku o wydanie pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych, programu robót budowlanych, wojewódzki konserwator zabytków może wezwać wnioskodawcę do złożenia projektu budowlanego, jeśli program robót budowlanych jest niewystarczający do oceny wpływu planowanych robót budowlanych na zabytek, w terminie nie krótszym niż 14 dni z pouczeniem, że niezłożenie projektu budowlanego spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

Gdy trzeba wnieść odwołanie od decyzji

W przypadku decyzji odmownej, można wnieść odwołanie do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji wojewódzkiego konserwatora zabytków.

Pozostałe formalności

Pozwolenie od wojewódzkiego konserwatora zabytków nie zwalnia z obowiązku uzyskania pozwoleń i zgłoszeń przewidzianych przepisami prawa.

Wyciąg z ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami:

art. 89 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami   Organami ochrony zabytków są:
1)   minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w imieniu którego zadania i kompetencje, w tym zakresie, wykonuje Generalny Konserwator Zabytków;
2)   wojewoda, w imieniu którego zadania i kompetencje, w tym zakresie, wykonuje wojewódzki konserwator zabytków.
art. 91 ust. 4 pkt 4  ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami   Do zadań wykonywanych przez wojewódzkiego konserwatora zabytków należy w szczególności: wydawanie, zgodnie z właściwością, decyzji, postanowień i zaświadczeń w sprawach określonych w ustawie oraz w przepisach odrębnych;
art. 6 ust. 1 pkt 1  ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami   Ochronie i opiece podlegają, bez względu na stan zachowania:
1)   zabytki nieruchome będące, w szczególności:
a)  krajobrazami kulturowymi, b)  układami urbanistycznymi, ruralistycznymi i zespołami budowlanymi,
c)  dziełami architektury i budownictwa,
d)  dziełami budownictwa obronnego,
e)  obiektami techniki, a zwłaszcza kopalniami, hutami, elektrowniami i innymi zakładami przemysłowymi,
f)  cmentarzami,
g)  parkami, ogrodami i innymi formami zaprojektowanej zieleni,
h)  miejscami upamiętniającymi wydarzenia historyczne bądź działalność wybitnych osobistości lub instytucji;
art. 7 pkt 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami   Formy ochrony zabytków:
1)   wpis do rejestru zabytków; 1a)   wpis na Listę Skarbów Dziedzictwa;
2)   uznanie za pomnik historii; 3)   utworzenie parku kulturowego;
4)   ustalenia ochrony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, decyzji o warunkach zabudowy, decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej lub decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego.
art. 36 ust. 1  ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami   Pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków wymaga:
1)    prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru, w tym prac polegających na usunięciu drzewa lub krzewu z nieruchomości lub jej części będącej wpisanym do rejestru parkiem, ogrodem lub inną formą zaprojektowanej zieleni; 2)   wykonywanie robót budowlanych w otoczeniu zabytku;
3)   prowadzenie badań konserwatorskich zabytku wpisanego do rejestru;
4)   prowadzenie badań architektonicznych zabytku wpisanego do rejestru;
5)   prowadzenie badań archeologicznych;
6)   przemieszczanie zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru;
7)   trwałe przeniesienie zabytku ruchomego wpisanego do rejestru, z naruszeniem ustalonego tradycją wystroju wnętrza, w którym zabytek ten się znajduje;
8)   dokonywanie podziału zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru;
9)   zmiana przeznaczenia zabytku wpisanego do rejestru lub sposobu korzystania z tego zabytku;
10)   umieszczanie na zabytku wpisanym do rejestru: urządzeń technicznych, tablic reklamowych lub urządzeń reklamowych w rozumieniu art. 2 pkt 16b i 16c ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1945, z późn. zm.) oraz napisów, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1; 11)   podejmowanie innych działań, które mogłyby prowadzić do naruszenia substancji lub zmiany wyglądu zabytku wpisanego do rejestru, z wyłączeniem działań polegających na usuwaniu drzew lub krzewów z terenu nieruchomości lub jej części niebędącej wpisanym do rejestru parkiem, ogrodem albo inną formą zaprojektowanej zieleni; 12)  poszukiwanie ukrytych lub porzuconych zabytków ruchomych, w tym zabytków archeologicznych, przy użyciu wszelkiego rodzaju urządzeń elektronicznych i technicznych oraz sprzętu do nurkowania.

 

Kategorie
prawnik OZE

Farma fotowoltaiczna. Cena energii ze słońca w aukcji OZE

Farma fotowoltaiczna. Cena energii ze słońca w aukcji OZE

Z niecierpliwością czekamy na ogłoszenie tegorocznych aukcji OZE. Warunkiem osiągnięcie sukcesu biznesowego jest odpowiednie skalkulowanie oferty. Kalkulacja powinna uwzględniać cały szereg wydatków, związanych z przygotowaniem gruntu (np. konieczność wyłączenia gruntu z produkcji rolnej), zakupem i montażem urządzeń etc.

Budowa elektrowni fotowoltaicznej

Cena referencyjna energii wytworzonej elektrowni fotowoltaicznej

Kalkulując ofertę na potrzeby nadchodzącej aukcji, trzeba przede wszystkim wziąć pod uwagę rozporządzenie dotyczące cen referencyjnych, tj. maksymalnych cen energii elektrycznej, jakie  można zaoferować w aukcji dla poszczególnych technologii OZE.

Cena referencyjna dla instalacji odnawialnego źródła energii:
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1 MW,
wykorzystujących wyłącznie energię promieniowania słonecznego do
wytwarzania energii elektrycznej  
360 zł/MWh;
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 1 MW,
wykorzystujących wyłącznie energię promieniowania słonecznego
do wytwarzania energii elektrycznej  
340 zł/MWh;

Wydaje się, że w ograniczonym zakresie punktem odniesienia mogą być również ceny uzyskane w poprzednich aukcjach.

W aukcji na sprzedaż energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii pn. „AZ/9/2019”, przeprowadzonej 10 grudnia 2019 r. mogli, wziąć udział wytwórcy energii elektrycznej w instalacjach odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1 MW, określonych w art. 77 ust. 5 pkt 16 i 21 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Aukcja ta dotyczyła zatem energii elektrycznej wytworzonej w instalacji:

o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1 MW, wykorzystujących do wytwarzania energii elektrycznej wyłącznie energię wiatru na lądzie (lądowe farmy wiatrowe) art. 77 ust. 5 pkt 16 ustawy o odnawialnych źródłach energii
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1 MW, wykorzystujących wyłącznie energię promieniowania słonecznego (farmy PV) do wytwarzania energii elektrycznej art. 77 ust. 5 pkt 21 ustawy o odnawialnych źródłach energii

W aukcji złożono łącznie 1044 oferty. Wygrało 759 ofert. Liczba ofert, które wygrały aukcję wyniosła 759. Minimalna cena po jakiej energia została sprzedana wyniosła 269,00 zł/MWh. Maksymalna cena po jakiej energia została sprzedana wyniosła zaś 327,00 zł/MWh.

Kto wygrywa aukcję OZE

Należy pamiętać, że aukcję wygrywają uczestnicy aukcji:

1) którzy zaoferowali najniższą cenę sprzedaży energii elektrycznej
z odnawialnych źródeł energii, oraz

2) których oferty łącznie nie przekroczyły 100% wartości lub ilości energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii określonej
w ogłoszeniu o aukcji i 80% ilości energii elektrycznej objętej wszystkimi ofertami.

Kto pierwszy, ten lepszy

W przypadku gdy kilku uczestników aukcji zaoferuje taką samą najniższą cenę sprzedaży energii elektrycznej wytworzonej
z odnawialnych źródeł energii, o sprzedaży energii elektrycznej rozstrzyga kolejność złożonych ofert.

Czas wsparcia

Okres wsparcia (zakupu energii przez sprzedawcę zobowiązanego lub prawa do pokrycia ujemnego salda), nie może być dłuższy niż 15 lat od dnia wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej instalacji OZE, potwierdzonego wydanym świadectwem pochodzenia (dotyczy starych, migrujących instalacji), albo od dnia sprzedaży po raz pierwszy energii elektrycznej po dniu zamknięcia aukcji (nowe projekty).

Poniższa informacja nie jest poradą prawną ani ekspertyzą biznesową. Jeśli potrzebujesz ekspertyzy prawnej, skontaktuj się z prawnikiem specjalizującym się w prawie energetycznym. Korzystanie z opinii prawnych, memorandów i ekspertyz prawnika specjalizującego się w OZE zwiększa bezpieczeństwo osób prowadzących działalność gospodarczą oraz kadry zarządzającej.  Zapraszam do współpracy.

Kategorie
Aukcje, świadectwa pochodzenia, FIT/FIP prawnik OZE

System taryf gwarantowanych (FIT)

System taryf gwarantowanych (FIT)

14 lipca 2018 r. weszły w życie przepisy ustawy z 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 1276). Nowelizacja ta wprowadziła długo oczekiwane formy wsparcia wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii – tzw. system taryf gwarantowanych FIT (feed-in-tariff) oraz system dopłat do ceny rynkowej FIP (feed-in premium).

System wsparcia FIT jest doceniany przez wytwórców energii elektrycznej z OZE, wytwarzających energię elektryczną na niewielką skalę. Dla wielu wytwórców stanowił szansę na odejście od mało perspektywicznego systemu zielonych certyfikatów. Korzyścią względem systemu aukcyjnego jest mniejsza ilość formalności. System FIT może zapewnić wytwórcy energii stabilny przychód. Korzystać z tego systemu mogą tylko wytwórcy energii elektrycznej z biogazu, biomasy oraz w elektrowniach wodnych. W ocenie ustawodawcy wskazane technologie w najpełniejszy sposób integrują się z rynkiem energii elektrycznej i zapewniają największą stabilność produkcji energii.

Istota systemów wsparcia FIT i FIP

system taryf gwarantowanych FIT (feed-in-tariff)

– możliwość sprzedaży na preferencyjnych warunkach niewykorzystanej oraz wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej energii elektrycznej, sprzedawcy zobowiązanemu albo wybranemu sprzedawcy.

system dopłat do ceny rynkowej FIP (feed-in premium)

-możliwość sprzedaży energii elektrycznej na konkurencyjnym rynku energii elektrycznej wraz z prawem do pokrycia z ujemnego salda, o którym mowa w art. 93 ust. 2 pkt 3 OZEU stanowiącego dopłatę do poziomu gwarantowanej stałej ceny zakupu.

W niniejszym artykule omówiony zostanie system FIT. System dopłat do ceny rynkowej (FIP) zostanie omówiony innym razem.

Konieczność wprowadzenia energii do sieci

O ile w systemie świadectw pochodzenia wsparcie obejmuje wytworzoną energię elektryczną, również przeznaczoną na potrzeby własne wytwórcy, to w systemie FIT wsparciem objęta została wyłącznie energię elektryczną sprzedana wprowadzona do sieci elektroenergetycznej.

Czas trwania wsparcia

Obowiązek zakupu niewykorzystanej energii elektrycznej powstaje od pierwszego dnia sprzedaży energii elektrycznej objętej systemem wsparcia uregulowanym w ustawie o OZE i trwa przez okres kolejnych 15 lat, nie dłużej niż do dnia 30 czerwca 2039 r.

Czas wsparcia dla energii wytworzonej przed wejściem w życie ustawy OZE

W wypadku instalacji, dla których zostały wydane świadectwa pochodzenia, 15 – letni okres liczy się od pierwszego dnia wytworzenia energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, potwierdzonego wydanym świadectwem pochodzenia, jednak nie wcześniej jednak niż od dnia 1 października 2005 r

Kto może korzystać z systemu taryf gwarantowanych (FIT)

Wytwórca energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w małej instalacji lub w mikroinstalacji , posiadającej wyodrębniony zespół urządzeń służących do wyprowadzania mocy wyłącznie z tej instalacji do sieci elektroenergetycznej dystrybucyjnej, będący przedsiębiorstwem energetycznym , wykorzystujący do wytworzenia energii elektrycznej wyłącznie:

1) biogaz rolniczy albo

2) biogaz pozyskany ze składowisk odpadów, albo

3) biogaz pozyskany z oczyszczalni ścieków, albo

4) biogaz inny niż określony w pkt 1–3, albo

5) hydroenergię, albo

6) biomasę

– może sprzedać niewykorzystaną a wprowadzoną do sieci energię elektryczną, po stałej cenie zakupu, sprzedawcy zobowiązanemu albo wybranemu podmiotowi .

Wsparcie tylko dla biznesu

Z systemu taryf gwarantowanych korzystać może przedsiębiorstwo energetyczne , tj. podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie:

a) wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania, dystrybucji paliw albo energii lub obrotu nimi albo

b) przesyłania dwutlenku węgla;

System FIT jest więc dostępny tylko dla przedsiębiorców . Powyższe jest jedną z cech systemu.

Mikroinstalacja

Mikroinstalacją jest instalacja odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.

Mała instalacja

Mała instalacja jest to instalacja odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 50 kW i mniejszej niż 500 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu większej niż 150 kW i nie większej niż 900 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest większa niż 50 kW i mniejsza niż 500 kW;

Stała cena zakupu

Stałą ceną zakupu jest to cena energii elektrycznej, po jakiej od wytwórcy energię odkupuje sprzedawca zobowiązany lub cena stanowiącą podstawę do wyliczenia ujemnego salda.

Rola sprzedawcy zobowiązanego

Sprzedawca zobowiązany dokonuje zakupu energii elektrycznej wytworzonej przez wytwórcę w instalacji odnawialnego źródła energii, po stałej cenie zakupu. Jest ponadto odpowiedzialny za bilansowanie handlowe energii elektrycznej wytworzonej przez wytwórcę działającego w ramach systemu taryf gwarantowanych (FIT).

Najpierw deklaracja i zaświadczenie, później umowa

W celu sprzedaży niewykorzystanej energii elektrycznej, wytwórcy składają Prezesowi URE deklarację o zamiarze sprzedaży niewykorzystanej energii elektrycznej po stałej cenie zakupu. Deklaracja jest składana w postaci elektronicznej za pośrednictwem internetowej platformy aukcyjnej. Prezes URE wydaje wytwórcy stosowne zaświadczenie w terminie 45 dni od dnia złożenia kompletnej deklaracji

Wytwórca, który zamierza sprzedawać niewykorzystaną energię elektryczną sprzedawcy zobowiązanemu, zawiera z tym sprzedawcą umowę sprzedaży niewykorzystanej energii elektrycznej.

Potencjalne trudności

Intencją ustawodawcy było wykreowanie prostego systemu, z którego będą mogli korzystać wytwórcy działający na małą skalę, nie korzystający zwykle z kancelarii prawnych czy firm konsultingowych. Jednakże system ten jest formą udzielania pomocy publicznej. W związku z tym, wytwórcy muszą dopełnić obowiązków wynikających z polskich i europejskich przepisów w tym zakresie, które bywają skomplikowane i niejednoznaczne.

W praktyce wejście do systemu taryf gwarantowanych nastręcza wytwórcom wielu problemów. Mimo wysokiej jakości materiałów informacyjnych przygotowanych przez pracowników Urzędu Regulacji Energetyki, wytwórcy mają problem z uzupełnieniem formularzy oraz skompletowaniem załączników. W związku z tym, w wielu przypadkach korzystne może okazać się skorzystanie z profesjonalnego doradztwa.

Prawnik OZE

Jeśli potrzebujesz doradztwa prawnika specjalizującego się w branży OZE, mającego doświadczenie w zakresie prawa energetycznego, serdecznie zapraszam do kontaktu.