Kategorie
prawnik OZE

Istotne zmiany regulacyjne – nowelizacja rozporządzenia systemowego

16 listopada 2020 r. w Dzienniku Ustaw opublikowano Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 11 listopada 2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu elektroenergetycznego. W związku z tym, w najbliższych tygodniach w ramach niniejszego bloga opublikuję cykl artykułów, których zadaniem będzie przedstawienie Czytelnikom w przystępny sposób wprowadzanych zmian.

Cennym źródłem wiedzy na temat nowego rozporządzenia jest jego uzasadnienie, dostępne na stronie Rządowego Centrum Legislacji (link)

nowelizacja rozporządzenia systemowego – nowe wyzwanie dla uczestników rynku energii elektrycznej w Polsce
Kategorie
prawnik OZE

Co autor miał na myśli? Kilka słów o uzasadnieniu ustawy

W większości przypadków prawnicy mogą rozwiązać problem klienta, korzystając z popularnych systemów informacji prawnej (Lex, Legalis). Systemy te zawierają ogromne zasoby skatalogowanych orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), orzeczeń organów administracji oraz literatury prawniczej. Systemy informacji prawnej coraz częściej zastępują prywatne biblioteki, pełne opracowań, które tracą aktualność wraz ze zmianą przepisów.

Zajmując się  szeroko pojętą energetyką, bardzo często pracuję z ustawami, które są tak niszowe, że nigdy nie doczekają się opracowania w postaci komentarza lub monografii. W swojej karierze, pracując w administracji rządowej, wielokrotnie stosowałem przepisy, które nigdy wcześniej i być może już nigdy później nie znalazły zastosowania.

Podstawą dla ustalenia treści przepisu jest jego wykładnia. Zasad wykładni uczą się adepci prawa na pierwszym roku studiów. Podstawową metodą wykładni jest wykładnia językowa. Wykładnia ta, oparta na ustalaniu znaczenia użytych słów, nie zawsze daje jednoznaczny rezultat.

W wielu przypadkach zdecydowanie warto sięgnąć do uzasadnienia ustawy. Zgodnie z art. 34 ust. 2 Regulaminu Sejmu, projekt ustawy powinien zawierać m.in. wyjaśnienie potrzeby i celu wydania ustawy oraz wykazanie różnicy pomiędzy dotychczasowym a projektowanym stanem prawnym.

Zdecydowanie łatwiej jest odkodować treść przepisu, wiedząc „co autor miał na myśli”.

Sięgając do uzasadnienia, miej na względzie że projekt ustawy, po tym, jak wraz z uzasadnieniem wpłynie do Sejmu, może zostać zmieniony. W związku z tym, treść uzasadnienia może być nieadekwatna do brzmienia uchwalonej ustawy. Problemem bywa również jakość uzasadnień. Analizując ich treść, można nieraz odnieść wrażenie, że były pisane „na kolanie”.

Ponadto, w orzecznictwie podkreśla się, że Konstytucja nie przewiduje tzw. autentycznej wykładni prawa, polegającej na przyznaniu określonym instytucjom uprawnienia do wiążącego rozstrzygania wątpliwości odnośnie tego, jak rozumieć przepisy. Do takiej roli nie może pretendować uzasadnienie projektu ustawy. W orzecznictwie wskazuje się, że uzasadnienie ustawy stanowi wyraz poglądów jego autorów, podobnie jak wypowiedzi publicystyczne, interpretacje i stanowiska.

Bez względu na przedstawione powyżej ograniczenia, zachęcam żeby sięgać do uzasadnienia za każdym razem, kiedy analiza treści ustawy nie prowadzi do jednoznacznych wniosków.

prawnik prawo energetyczne

Jeżeli prowadzisz biznes i potrzebujesz doradztwa prawnego w sprawach związanych z energią elektryczną i gazem, zapraszam do kontaktu.

Kategorie
prawnik OZE

Prosument zbiorowy

Kto może zostać prosumentem

Ogromny sukces gminnych programów dotacyjnych oraz rządowego programu Mój Prąd sprawił, że właściciele domów jednorodzinnych oraz przedsiębiorstw, w skład których wchodzą odpowiednie nieruchomości a także użytkownicy obiektów użyteczności publicznej, mogą korzystać z dopłat do instalacji OZE.

Argumentem za inwestycją we własną instalację odnawialnego źródła energii jest możliwość uzyskania statusu prosumenta i korzystanie z systemu opustów.

Żeby zostać prosumentem, nie trzeba rejestrować w tym celu działalności gospodarczej. Nie ma również konieczności uzyskiwania koncesji lub wpisu do rejestru małych instalacji.

System opustów umożliwia „magazynowanie” niewykorzystanej, odprowadzonej do sieci energii elektrycznej. Sprzedawca zobowiązany, czyli największy sprzedawca na obszarze danej sieci dystrybucyjnej[1], dokonuje rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej przez prosumenta do sieci elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w mikroinstalacji.

Efektywność „magazynowania” energii w sieci zależy od mocy instalacji. W przypadku instalacji
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:

1) większej niż 10 kW – rozliczenie następuje w stosunku ilościowym 1 do 0,7;

2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.

W praktyce, jeżeli instalacja ma moc 10 kW, to z każdych nie wykorzystanych na potrzeby prosumenta, a wprowadzonych do sieci 10 kWh, prosument może odebrać 8kWh energii. W przypadku zaś instalacji o mocy większej niż 10 kW, z każdych wprowadzonych do sieci 10 kWh można odzyskać 7 kWh.

Podmioty poza nawiasem systemu wsparcia

W praktyce, bardzo trudno jest uzyskać status prosumenta i korzystać z systemu opustów właścicielom mieszkań w budynkach wielorodzinnych oraz lokali użytkowych.

Status prosumenta  a przyjęty model biznesowy

Przeszkodą do korzystania z prosumenckiego systemu wsparcia może być także przyjęty model biznesowy. Np. właściciele hoteli mogą korzystać z tylu instalacji prosumenckich, iloma przyłączami dysponują. Przykładem jest inwestycja na dachu hotelu Sofitel Victoria w Warszawie. Jeżeli jednak inwestycja realizowana jest w popularnym systemie condo, zakładającym sprzedaż inwestorom apartamentów i ich udostępnianie gościom hotelowym przez czas określony w umowie, a każdy lokal (apartament) ma osobny licznik energii elektrycznej, wówczas inwestor, dążąc do uzyskanie statusu prosumenta, może napotkać na na takie same przeszkody, jak właściciel lokalu w budynku wielorodzinnym.

Zdjęcie poglądowe. W miejscowościach turystycznych powstaje coraz więcej inwestycji w systemie condo.

Prosument zbiorowy w nowelizacji ustawy OZE

9 czerwca 2020 r., podczas wydarzenia pn. Kongres Fotowoltaiczny PVCON 2020, Przemysław Hofman, Dyrektor Departamentu Gospodarki Niskoemisyjnej Ministerstwa Rozwoju poinformował
o prowadzonych w ministerstwie pracach nad nowelizacją ustawy OZE[1]. Prace te mają na celu wprowadzenie do polskiego porządku prawnego instytucji prosumenta zbiorowego. Jak wyjaśnił Przemysław Hofman „instalacja do mocy 500 kW mogłaby być współużytkowana przez większą liczbę użytkowników, niekoniecznie fizycznie, bezpośrednio podłączonych pod taką instalację, czyli de facto mogłaby to być zdelokalizowana instalacja w stosunku do odbiorcy, natomiast główną ideą tego projektu jest to, aby współużytkownicy współfinansowali utworzenie takiej instalacji, a potem w ramach dedykowanej umowy korzystali z energii generowanej z takiej instalacji”. Prowadzenie prac nad wprowadzeniem do porządku prawnego tzw. prosumenta zbiorowego potwierdziła Minister Jadwiga Emilewicz[2].

Prosument zbiorowy w praktyce

Na dzień opublikowania niniejszego artykułu nie wiadomo jeszcze, jaki model zostanie przyjęty przez polskiego prawodawcę. Wydaje się, że za inspirację posłużyć mogą wypracowane w praktyce biznesowej modele sprzedaży energii elektrycznej oparte na umowach cPPA. Wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje umów cPPA. Pierwszy cPPA fizyczny, polega na sprzedaży energii wytworzonej w instalacji OZE poprzez sieć operatora systemu dystrybucyjnego. Natomiast cPPA wirtualny (finansowy) jest w istocie kontraktem różnicowym, dzięki któremu nabywca może ponosić taki sam koszt zakupu energii, bez względu na wahania cen energii na rynkach.

Prosument wirtualny na Litwie

O rozwiązaniach przyjętych na Litwie warto przeczytać na stronie: https://www.gramwzielone.pl/energia-sloneczna/102933/litwini-wprowadzili-koncepcje-wirtualnego-prosumenta


[1] Na stronie internetowej: https://pvcon.pl/ znajduje się zapis video przytoczonej wypowiedzi przedstawiciela Ministerstwa Rozwoju. Koncepcja tzw. prosumenta zbiorowego omawiana jest od 24 minuty.

[2] https://nettg.pl/news/163085/status-prosumenta-dla-spoldzielni-mieszkaniowych-i-budynkow-wielorodzinnych

Kategorie
prawnik OZE

Ile mikroinstalacji może mieć prosument

Wstęp

Coraz częściej Polacy doceniają korzyści związane z korzystaniem z prosumenckiego systemu wsparcia, nazywanego też systemem opustów. Niniejszy artykuł odpowiada na pytanie, czy jedna osoba prywatna lub firma może czerpać korzyści z energii wytworzonej w kilku instalacjach prosumenckich.

Kto może zostać prosumentem

Zgodnie z ustawa OZE, prosumentem energii odnawialnej jest odbiorca końcowy wytwarzający energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o statystyce publicznej.

W praktyce z systemu opustów mogą korzystać właściciele domów jednorodzinnych, instytucje publiczne, jak również przedsiębiorcy (firmy), którzy nie zajmują się zawodowo wytwarzaniem energii. Instalacje prosumenckie bardzo często powstają w centrach handlowych, centrach danych (dużych serwerowniach) itd.

Czym jest mikroinstalacja

Mikroinstalacja jest to instalacja odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.

W związku z tym, zakres tego pojęcia nie ogranicza się do fotowoltaiki. W grę wchodzą również urządzenia wykorzystujące energię wiatru, spadku wód itd.

Korzyści z uzyskania statusu prosumenta

Mało wymogów formalnych

Żeby być prosumentem, nie trzeba rejestrować w tym celu działalności gospodarczej. Nie ma również konieczności uzyskiwania koncesji lub wpisu do rejestru małych instalacji.

Korzystny system opustów

System opustów umożliwia „magazynowanie” w sieci niewykorzystanej, odprowadzonej do sieci energii elektrycznej.


Sprzedawca zobowiązany, czyli największy sprzedawca na obszarze danej sieci dystrybucyjnej[1], dokonuje rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej przez prosumenta do sieci elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w mikroinstalacji.

Istotna jest wielkość instalacji, ponieważ od niej zależy efektywność „magazynowania” energii w sieci.

W przypadku instalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:

1) większej niż 10 kW – rozliczenie następuje w stosunku ilościowym 1 do 0,7;

2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.

W praktyce, jeżeli instalacja ma moc 10 kW, to z każdych nie wykorzystanych na potrzeby prosumenta, a wprowadzonych do sieci 10 kWh, prosument może odebrać 8kWh energii. W przypadku zaś instalacji o mocy większej niż 10 kW, z każdych wprowadzonych do sieci 10 kWh można odzyskać 8 kWh.

Wydaje się, że ustawodawca, projektując system opustów, chciał zmobilizować prosumentów do możliwie największej konsumpcji produkowanej energii, bez wprowadzania jej nadmiaru do sieci. Przyjęte rozwiązania zachęcają do inwestycji w mikroinstalacje zoptymalizowane pod kątem zapotrzebowania danej nieruchomości na energię.

12 miesięcy na wykorzystanie energii

Rozliczenia ilości energii dokonuje się na podstawie wskazań urządzenia pomiarowo-rozliczeniowego dla danej mikroinstalacji.

 Rozliczeniu podlega energia elektryczna wprowadzona do sieci dystrybucyjnej nie wcześniej niż na 12 miesięcy przed datą wprowadzenia energii do sieci. Jako datę wprowadzenia energii elektrycznej do sieci przyjmuje się ostatni dzień danego miesiąca kalendarzowego, w którym ta energia została wprowadzona do sieci, z zastrzeżeniem, że niewykorzystana energia elektryczna w danym okresie rozliczeniowym przechodzi na kolejne okresy rozliczeniowe, jednak nie dłużej niż na kolejne 12 miesięcy od daty wprowadzenia tej energii do sieci.

Kiedy prosument może mieć większą liczbę mikroinstalacji

Ograniczenie mocy instalacji prosumenckiej (mikroinstalacji) do 50 kW, jak i zróżnicowane traktowanie instalacji ze względu na ich moc (do 10 kW i powyżej 10 kW), powoduje, że dla wielu przedsiębiorców jedna instalacja prosumencka jest niewystarczająca.

W ocenie autora, możliwe jest zawarcie większej liczby umów kompleksowych – prosumenckich i w konsekwencji zainstalowanie większej liczby instalacji OZE, jeżeli prosument posiada większą liczbę przyłączy.

Posiadanie większej liczby przyłączy wiąże się bowiem z posiadaniem osobnych urządzeń pomiarowych, koniecznością zawarcia osobnych umów na dystrybucję i sprzedaż energii dla poszczególnych punktów przyłączenia. Brak jest przeciwwskazań, żeby dla każdego punktu przyłączenia zawrzeć umowę kompleksową – prosumencką. Powyższe dotyczy zarówno sytuacji, gdy przyłącza te są oddalone od siebie, jak również przypadku, gdy jedna posesja lub przedsiębiorstwo posiada kilka przylączy energetycznych.

Moim zdaniem ważne jest, żeby instalacje były od siebie odseparowane – chodzi o fizyczne wyodrębnienie instalacji, nie zaś elektroniczny rozdział energii na poszczególne przyłącza.

Zastrzeżenia prawne

Powyższy artykuł nie stanowi porady prawnej. Inwestycja w nowe moce wytwórcze wykorzystujące odnawialne źródła energii powinna zostać poprzedzona analizą prawną i ekonomiczną. Warto rozważyć skorzystanie z usług kancelarii specjalizującej się w zagadnieniach z zakresu energetyki i prawa energetycznego.


[1] Np. największym sprzedawcą na obszarze sieci dystrybucyjnej Energa Operator S.A. jest Energa Obrót S.A.

Kategorie
prawnik OZE

Spółka osobowa jako członek klastra energii

Uczestnicy klastra energii w świetle ustawy – OZE

Zgodnie z definicją klastra energii, zawartą w art. 2 pkt 15a ustawy OZE, w skład klastra energii mogą wchodzić:

– osoby fizyczne,

– osoby prawne,

– podmioty tworzące system szkolnictwa wyższego i nauki

– jednostki samorządu terytorialnego.

Brak ułomnych osób prawnych w definicji klastra energii

Definicja z art. 2 pkt 15a ustawy OZE pomija istnienie tzw. ułomnych osób prawnych. Na pierwszy rzut oka, powyższe wyliczenie nie przystaje do realiów współczesnego obrotu. Obok osób fizycznych i osób prawnych istnieje w prawie cywilnym trzecia kategoria podmiotów prawa: jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną W nowo budowanych blokach powstają wspólnoty mieszkaniowe. Na popularności zyskuje prowadzenie biznesu w formie spółek osobowych (spółki jawnej, komandytowej, komandytowo-akcyjnej oraz partnerskiej). Wspólnym mianownikiem dla spółek osobowych i wspólnot mieszkaniowych jest status tzw. ułomnej osoby prawnej. Ułomne osoby prawne mają podmiotowość prawną oraz zdolność sądową. Mogą normalnie prowadzić biznes, zaś brak osobowości prawnej postrzegany jest raczej jako zaleta – to wspólnicy są podatnikami, nie zaś spółka.

Niektórzy prawnicy nazywają ułomne osoby prawne „podmiotami ustawowymi”. Wskazują przy tym, że podmioty te mają wszystko, co jest potrzebne do prowadzenia biznesu, zaś brak osobowości prawnej ma wtórne znaczenie. Moim zdaniem mają rację. Nie mniej, w niniejszym artykule będę posługiwał się pojęciem „ułomna osoba prawna”.  Pojęcie to – być może przez to, że jest tak niepoprawne – zdecydowanie najbardziej zapada w pamięć.

Wehikuł również dla inwestycji w OZE

Spółka jawna jest  to spółka osobowa, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a nie jest inną spółką handlową. Każdy wspólnik spółki jawnej odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem solidarnie z pozostałymi wspólnikami oraz ze spółką.

Pewną modyfikacją spółki jawnej jest spółka komandytowa. Spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona. Bardzo często do realizacji inwestycji deweloperskich powoływane są spółki celowe, w których komplementariuszem jest spółka z.o.o., zaś komandytariuszami osoby fizyczne i prawne, które dzięki zaangażowaniu w spółce osobowej ponoszą korzyści podatkowe, nie ponosząc przy tym ryzyka. Ryzyko pozostaje po stronie komplementariusza.

Powstaje w związku z tym pytanie, czy energia elektryczna może być wytwarzana przez spółki celowe w formie spółek komandytowych i sprzedawana w ramach klastra energii?

Odmienny pogląd

W dokumencie analitycznym opracowanym na zlecenie Skarbu Państwa – Ministra Energii pn. Koncepcja Funkcjonowania Klastrów Energii w Polsce[1] zawarte zostało kategoryczne twierdzenie: Aktualnie, definicja klastra energii wydaje się niekompletna i budząca szereg wątpliwości. Ustawodawca przewiduje chociażby, że członkami klastra mogą być osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki naukowe, JST oraz instytuty badawcze. Niewiadomym pozostaje, z jakich względów ustawodawca pominął jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, do których można zaliczyć popularne spółki osobowe czy wspólnoty mieszkaniowe.

Nie podzielam powyższego zapatrywania. Rzeczywiście, definiując klaster energii, ustawodawca posłużył się metodą regulacji, która na pierwszy rzut oka zdaje się nie dostrzegać ułomnych osób prawnych. Powyższe jednak nie przesądza o tym, że ułomne osoby prawne nie mogą być członkami klastra.

Ustawy często pomijają ułomne osoby prawne

Trzeba mieć na względzie, że ustawodawca podobnie uregulował kwestię członkostwa ułomnych osób prawnych w spółdzielni.

Art. 15 ustawy – Prawo spółdzielcze stanowi przykład regulacji, która również nie dostrzega kategorii ułomnych osób prawnych:
§ 2. Członkiem spółdzielni może być każda osoba fizyczna o pełnej zdolności do czynności prawnych, która odpowiada wymaganiom określonym w statucie, chyba że ustawa stanowi inaczej. § 4. Członkami spółdzielni mogą być również osoby prawne, o ile statut nie stanowi inaczej.
§ 5. Spółdzielnia, której członkami w myśl statutu są wyłącznie osoby prawne, musi liczyć co najmniej trzech członków.

Mimo tego, nie ma wątpliwości, że członkiem spółdzielni może być również ułomna osoba prawna. W literaturze[2] wskazuje się „Stosownie do art. 15 PrSpółdz występują dwa rodzaje podmiotów, które mogą być członkami spółdzielni: osoby fizyczne i osoby prawne (dawniej były to również organizacje polityczne). Członkami spółdzielni mogą być również tzw. ułomne (niepełne, ustawowe) osoby prawne, mające zdolność prawną, do których stosuje się odpowiednio przepisy o osobach prawnych (art. 331 § 1 KC)”.

Zgodnie z art. 331 § 1 kodeksu cywilnego, do jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, stosuje się odpowiednio przepisy o osobach prawnych. Powyższy przepis został wprowadzony do kodeksu cywilnego w 2003 r., a więc długo po wejściu w życie ustawy – Prawo spółdzielcze.

Moim zdaniem przepis z art. 331 § 1 kodeksu cywilnego dotyczy nie tylko przepisów o osobach prawnych zawartych w kodeksie cywilnym, ale ma wpływ na stosowanie wszystkich ustaw w zakresie, w jakim regulują stosunki cywilnoprawne.

Ułomne osoby prawne mogą być członkami klastra

W tym kontekście nie należy poczytywać pominięcia przez ustawodawcę ułomnych osób prawnych w definicji klastra energii za przeoczenie lub błąd. Powyższe jest raczej przejawem konsekwencji prawodawcy, który zastosował metodę regulacji znaną już ustawodawstwu gospodarczemu.

radca prawny - prawo energetyczne

Podsumowując, w ocenie autora podmioty takie jak: wspólnota mieszkaniowa, spółka jawna, spółka komandytowa, spółka komandytowo – akcyjna mogą być członkami klastra energii.

Niniejszy artykuł nie stanowi porady prawnej. Przedsięwzięcie działań, z którymi wiąże się angażowanie środków finansowych, powinno być poprzedzone konsultacją z prawnikiem – specjalistą od prawa energetycznego.


[1] Dokument dostępny na stronie: https://www.gov.pl/web/aktywa-panstwowe/koncepcja-funkcjonowania-klastrow-energii-ekspertyza

[2] Tak m.in. Gorczyński Grzegorz, Spółka jawna jako podmiot prawa, Oficyna 2009, oraz K. Pietrzykowski “Członkostwo w spółdzielni – wybrane aspekty”, STPP rok 2020 numer 2 str. 19.

Kategorie
prawnik OZE

Farma fotowoltaiczna na gruncie rolnym

Wstęp

Odrolnienie gruntu wielu Polakom wciąż kojarzy się z aferą,
która latem 2007 r. wstrząsnęła polską sceną polityczną, przyczyniając się do upadku wielu prominentnych postaci. Przed koniecznością odrolnienia stają również inwestorzy, którzy zamierzają posadowić na gruncie rolnym farmę fotowoltaiczną. Celem niniejszego artykułu jest odczarowanie ww. procedury.

Klasy gleb gruntów ornych i użytków zielonych

Wyróżnia się 8 klas gleb gruntów ornych: I, II, IIIa, IIIb,
IVa, IVb, V, VI i 6 klas użytków zielonych: I, II, III, IV, V, VI:

Klasa gleby:Jakość glebyZmiana przeznaczenia gruntów
Igleby orne najlepszezgoda Ministra
IIgleby orne bardzo dobrezgoda Ministra
III (a i b)gleby orne średnio dobrezgoda Ministra
IV(a i b)gleby orne średnieMPZP lub decyzja o WZ
Vgleby orne słabeMPZP lub decyzja o WZ
VIgleby orne najsłabszeMPZP lub decyzja o WZ

Niniejszy artykuł dotyczy odrolnienia gruntów średnich, słabych i najsłabszych. Jeżeli jesteście Państwo zainteresowani doradztwem prawnym dotyczącym odrolnienia gruntów najlepszych, dobrych oraz średnio dobrych, zachęcam do kontaktu.

Procedura odrolnienia składa się z dwóch etapów.

ETAP I. Zmiana przeznaczenia gruntów rolnych

Zmiana może nastąpić w toku procedury sporządzania MPZP lub
na etapie uzyskania decyzji o warunkach zabudowy (WZ).

Bardziej skomplikowana jest zmiana przeznaczenia gruntów
rolnych stanowiących użytki rolne klas I–III, tj. najlepszych gruntów. Zmiana ta wymaga zgody ministra właściwego ds. rolnictwa i rozwoju wsi.

Wszelkie grunty rolne poza klasami I-III, stanowią
nieruchomości rolne, względem których dopuszcza się zmianę przeznaczenia w drodze warunków zabudowy.

Przepisów ograniczających wykorzystanie gruntów rolnych klas
I–III, nie stosuje się do gruntów rolnych położonych w granicach
administracyjnych miast.

ETAP II. Wyłączenie gruntów z produkcji rolnej

Organem właściwym do wydania decyzji o wyłączeniu gruntów z
produkcji rolnej jest starosta.

Przez wyłączenie gruntów z produkcji rolnej rozumieć należy rozpoczęcie innego niż rolnicze użytkowanie gruntów. Wyłączenie gruntów z produkcji powinno poprzedzać złożenie wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę.

Wniosek o wyłączenie z produkcji użytków rolnych klas IV,
IVa, IVb, V i VI wytworzonych z gleb pochodzenia organicznego jest wiążący, a decyzja ma charakter deklaratoryjny.

Z wyłączeniem gruntów z produkcji rolnej wiąże się konieczność ponoszenia opłat.

W wielu przypadkach możliwość odrolnienia gruntu decyduje o tym, czy możliwe jest jego wykorzystanie do produkcji energii elektrycznej

Prawnik OZE

Powierzenie przeprowadzenia badania stanu prawnego gruntu (tzw. due diligence), doświadczonym prawnikom, znacznie zwiększa bezpieczeństwo prawne inwestycji w odnawialne źródła energii, w tym w farmy fotowoltaiczne.

Kategorie
prawnik OZE

Instalacja fotowoltaiczna na dachu zabytkowego budynku

Instalacje fotowoltaiczne coraz częściej pojawiają się na dachach budynków w polskich miastach. Czy możliwe jest zainstalowanie paneli fotowoltaicznych na dachu zabytkowego budynku?

Inwestycja w instalację PV w gmachu rządowym – przykład z góry

Ministerstwo Przedsiębiorczości i Technologii poinformowało
o zamontowaniu na swoim dachu trzech instalacji prosumenckich. Siedziba Ministerstwa mieści się w zabytkowym Budynku Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego. Gmach znajduje się w Warszawie przy placu Trzech Krzyży 3/5.

Siedziba Ministerstwa:

  1. została ujęta w gminnej ewidencji zabytków nieruchomych,
  2. znajduje się na terenie założenia urbanistycznego Placu Trzech Krzyży, wpisanego do rejestru zabytków,
  3. zlokalizowany jest na obszarze objętym ochroną prawną, jako uznany pomnik historii „Warszawa – historyczny zespół miasta z Traktem Królewskim i Wilanowem”.

Zgodnie z art. 36 ust. 1 pkt 10 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków wymaga prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru.

Ochrona konserwatorska ww. obiektu polega w szczególności na zachowaniu jego historycznie utrwalonej bryły, gabarytów, wyglądu architektonicznego i wystroju (w tym wykończenie elewacji, detalu architektonicznego oraz stolarki okiennej i drzwiowej).

Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków decyzją z dnia 20 maja 2020 r., pozwolił na instalację paneli fotowoltaicznych na dachu gmachu.

Jak uzyskać pozwolenie na prowadzenie robót budowlanych na zabytku

Wniosek o prowadzenie robót budowlanych należy złożyć do właściwego miejscowo wojewódzkiego konserwatora zabytków.

Co powinien zawierać wniosek o prowadzenie robót budowlanych
Wniosek o wydanie pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych zawiera:
1) imię, nazwisko i adres lub nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy;
2) wskazanie zabytku, z uwzględnieniem miejsca jego położenia; 3) wskazanie numeru księgi wieczystej nieruchomości objętej wnioskiem, o ile jest założona.
Jakie załączniki należy dołączyć do wniosku
Do wniosku o wydanie pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych dołącza się:
1) projekt budowlany, część projektu budowlanego w zakresie niezbędnym do oceny wpływu planowanych robót budowlanych na zabytek albo program robót budowlanych;
2) dokument potwierdzający posiadanie przez wnioskodawcę tytułu prawnego do korzystania z zabytku, uprawniającego do występowania z tym wnioskiem.
Program robót budowlanych zawiera imię i nazwisko autora oraz informacje niezbędne do oceny wpływu robót na zabytek,
w szczególności:
1) opis stanu zachowania zabytku;
2) wskazanie przewidzianych rozwiązań budowlanych, w formie opisowej i rysunkowej;
3) wskazanie przewidzianych do zastosowania metod, materiałów i technik.
W przypadku dołączenia do wniosku o wydanie pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych, programu robót budowlanych, wojewódzki konserwator zabytków może wezwać wnioskodawcę do złożenia projektu budowlanego, jeśli program robót budowlanych jest niewystarczający do oceny wpływu planowanych robót budowlanych na zabytek, w terminie nie krótszym niż 14 dni z pouczeniem, że niezłożenie projektu budowlanego spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

Gdy trzeba wnieść odwołanie od decyzji

W przypadku decyzji odmownej, można wnieść odwołanie do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji wojewódzkiego konserwatora zabytków.

Pozostałe formalności

Pozwolenie od wojewódzkiego konserwatora zabytków nie zwalnia z obowiązku uzyskania pozwoleń i zgłoszeń przewidzianych przepisami prawa.

Wyciąg z ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami:

art. 89 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami   Organami ochrony zabytków są:
1)   minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w imieniu którego zadania i kompetencje, w tym zakresie, wykonuje Generalny Konserwator Zabytków;
2)   wojewoda, w imieniu którego zadania i kompetencje, w tym zakresie, wykonuje wojewódzki konserwator zabytków.
art. 91 ust. 4 pkt 4  ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami  Do zadań wykonywanych przez wojewódzkiego konserwatora zabytków należy w szczególności: wydawanie, zgodnie z właściwością, decyzji, postanowień i zaświadczeń w sprawach określonych w ustawie oraz w przepisach odrębnych;
art. 6 ust. 1 pkt 1  ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami   Ochronie i opiece podlegają, bez względu na stan zachowania:
1)   zabytki nieruchome będące, w szczególności:
a)  krajobrazami kulturowymi, b)  układami urbanistycznymi, ruralistycznymi i zespołami budowlanymi,
c)  dziełami architektury i budownictwa,
d)  dziełami budownictwa obronnego,
e)  obiektami techniki, a zwłaszcza kopalniami, hutami, elektrowniami i innymi zakładami przemysłowymi,
f)  cmentarzami,
g)  parkami, ogrodami i innymi formami zaprojektowanej zieleni,
h)  miejscami upamiętniającymi wydarzenia historyczne bądź działalność wybitnych osobistości lub instytucji;
art. 7 pkt 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami   Formy ochrony zabytków:
1)   wpis do rejestru zabytków; 1a)   wpis na Listę Skarbów Dziedzictwa;
2)   uznanie za pomnik historii; 3)   utworzenie parku kulturowego;
4)   ustalenia ochrony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, decyzji o warunkach zabudowy, decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej lub decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego.
art. 36 ust. 1  ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami  Pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków wymaga:
1)    prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru, w tym prac polegających na usunięciu drzewa lub krzewu z nieruchomości lub jej części będącej wpisanym do rejestru parkiem, ogrodem lub inną formą zaprojektowanej zieleni; 2)   wykonywanie robót budowlanych w otoczeniu zabytku;
3)   prowadzenie badań konserwatorskich zabytku wpisanego do rejestru;
4)   prowadzenie badań architektonicznych zabytku wpisanego do rejestru;
5)   prowadzenie badań archeologicznych;
6)   przemieszczanie zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru;
7)   trwałe przeniesienie zabytku ruchomego wpisanego do rejestru, z naruszeniem ustalonego tradycją wystroju wnętrza, w którym zabytek ten się znajduje;
8)   dokonywanie podziału zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru;
9)   zmiana przeznaczenia zabytku wpisanego do rejestru lub sposobu korzystania z tego zabytku;
10)   umieszczanie na zabytku wpisanym do rejestru: urządzeń technicznych, tablic reklamowych lub urządzeń reklamowych w rozumieniu art. 2 pkt 16b i 16c ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1945, z późn. zm.) oraz napisów, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1; 11)   podejmowanie innych działań, które mogłyby prowadzić do naruszenia substancji lub zmiany wyglądu zabytku wpisanego do rejestru, z wyłączeniem działań polegających na usuwaniu drzew lub krzewów z terenu nieruchomości lub jej części niebędącej wpisanym do rejestru parkiem, ogrodem albo inną formą zaprojektowanej zieleni; 12)  poszukiwanie ukrytych lub porzuconych zabytków ruchomych, w tym zabytków archeologicznych, przy użyciu wszelkiego rodzaju urządzeń elektronicznych i technicznych oraz sprzętu do nurkowania.

Kategorie
prawnik OZE

Farma fotowoltaiczna. Cena energii ze słońca w aukcji OZE

Z niecierpliwością czekamy na ogłoszenie tegorocznych aukcji OZE. Warunkiem osiągnięcie sukcesu biznesowego jest odpowiednie skalkulowanie oferty. Kalkulacja powinna uwzględniać cały szereg wydatków, związanych z przygotowaniem gruntu (np. konieczność wyłączenia gruntu z produkcji rolnej), zakupem i montażem urządzeń etc.

Budowa elektrowni fotowoltaicznej

Cena referencyjna energii wytworzonej elektrowni fotowoltaicznej

Kalkulując ofertę na potrzeby nadchodzącej aukcji, trzeba przede wszystkim wziąć pod uwagę rozporządzenie dotyczące cen referencyjnych, tj. maksymalnych cen energii elektrycznej, jakie  można zaoferować w aukcji dla poszczególnych technologii OZE.

Cena referencyjna dla instalacji odnawialnego źródła energii:
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1 MW,
wykorzystujących wyłącznie energię promieniowania słonecznego do
wytwarzania energii elektrycznej  
360 zł/MWh;
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 1 MW,
wykorzystujących wyłącznie energię promieniowania słonecznego
do wytwarzania energii elektrycznej  
340 zł/MWh;

Wydaje się, że w ograniczonym zakresie punktem odniesienia mogą być również ceny uzyskane w poprzednich aukcjach.

W aukcji na sprzedaż energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii pn. „AZ/9/2019”, przeprowadzonej 10 grudnia 2019 r. mogli, wziąć udział wytwórcy energii elektrycznej w instalacjach odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1 MW, określonych w art. 77 ust. 5 pkt 16 i 21 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Aukcja ta dotyczyła zatem energii elektrycznej wytworzonej w instalacji:

o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1 MW, wykorzystujących do wytwarzania energii elektrycznej wyłącznie energię wiatru na lądzie (lądowe farmy wiatrowe) art. 77 ust. 5 pkt 16 ustawy o odnawialnych źródłach energii
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1 MW, wykorzystujących wyłącznie energię promieniowania słonecznego (farmy PV) do wytwarzania energii elektrycznej art. 77 ust. 5 pkt 21 ustawy o odnawialnych źródłach energii

W aukcji złożono łącznie 1044 oferty. Wygrało 759 ofert. Liczba ofert, które wygrały aukcję wyniosła 759. Minimalna cena po jakiej energia została sprzedana wyniosła 269,00 zł/MWh. Maksymalna cena po jakiej energia została sprzedana wyniosła zaś 327,00 zł/MWh.

Kto wygrywa aukcję OZE

Należy pamiętać, że aukcję wygrywają uczestnicy aukcji:

1) którzy zaoferowali najniższą cenę sprzedaży energii elektrycznej
z odnawialnych źródeł energii, oraz

2) których oferty łącznie nie przekroczyły 100% wartości lub ilości energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii określonej
w ogłoszeniu o aukcji i 80% ilości energii elektrycznej objętej wszystkimi ofertami.

Kto pierwszy, ten lepszy

W przypadku gdy kilku uczestników aukcji zaoferuje taką samą najniższą cenę sprzedaży energii elektrycznej wytworzonej
z odnawialnych źródeł energii, o sprzedaży energii elektrycznej rozstrzyga kolejność złożonych ofert.

Czas wsparcia

Okres wsparcia (zakupu energii przez sprzedawcę zobowiązanego lub prawa do pokrycia ujemnego salda), nie może być dłuższy niż 15 lat od dnia wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej instalacji OZE, potwierdzonego wydanym świadectwem pochodzenia (dotyczy starych, migrujących instalacji), albo od dnia sprzedaży po raz pierwszy energii elektrycznej po dniu zamknięcia aukcji (nowe projekty).

Poniższa informacja nie jest poradą prawną ani ekspertyzą biznesową. Jeśli potrzebujesz ekspertyzy prawnej, skontaktuj się z prawnikiem specjalizującym się w prawie energetycznym. Korzystanie z opinii prawnych, memorandów i ekspertyz prawnika specjalizującego się w OZE zwiększa bezpieczeństwo osób prowadzących działalność gospodarczą oraz kadry zarządzającej.  Zapraszam do współpracy.

Kategorie
prawnik OZE

System taryf gwarantowanych (FIT)

14 lipca 2018 r. weszły w życie przepisy ustawy z 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 1276). Nowelizacja ta wprowadziła długo oczekiwane formy wsparcia wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii – tzw. system taryf gwarantowanych FIT (feed-in-tariff) oraz system dopłat do ceny rynkowej FIP (feed-in premium).

System wsparcia FIT jest doceniany przez wytwórców energii elektrycznej z OZE, wytwarzających energię elektryczną na niewielką skalę. Dla wielu wytwórców stanowił szansę na odejście od mało perspektywicznego systemu zielonych certyfikatów. Korzyścią względem systemu aukcyjnego jest mniejsza ilość formalności. System FIT może zapewnić wytwórcy energii stabilny przychód. Korzystać z tego systemu mogą tylko wytwórcy energii elektrycznej z biogazu, biomasy oraz w elektrowniach wodnych. W ocenie ustawodawcy wskazane technologie w najpełniejszy sposób integrują się z rynkiem energii elektrycznej i zapewniają największą stabilność produkcji energii.

Istota systemów wsparcia FIT i FIP

system taryf gwarantowanych FIT (feed-in-tariff)

– możliwość sprzedaży na preferencyjnych warunkach niewykorzystanej oraz wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej energii elektrycznej, sprzedawcy zobowiązanemu albo wybranemu sprzedawcy.

system dopłat do ceny rynkowej FIP (feed-in premium)

-możliwość sprzedaży energii elektrycznej na konkurencyjnym rynku energii elektrycznej wraz z prawem do pokrycia z ujemnego salda, o którym mowa w art. 93 ust. 2 pkt 3 OZEU stanowiącego dopłatę do poziomu gwarantowanej stałej ceny zakupu.

W niniejszym artykule omówiony zostanie system FIT. System dopłat do ceny rynkowej (FIP) zostanie omówiony innym razem.

Konieczność wprowadzenia energii do sieci

O ile w systemie świadectw pochodzenia wsparcie obejmuje wytworzoną energię elektryczną, również przeznaczoną na potrzeby własne wytwórcy, to w systemie FIT wsparciem objęta została wyłącznie energię elektryczną sprzedana wprowadzona do sieci elektroenergetycznej.

Czas trwania wsparcia

Obowiązek zakupu niewykorzystanej energii elektrycznej powstaje od pierwszego dnia sprzedaży energii elektrycznej objętej systemem wsparcia uregulowanym w ustawie o OZE i trwa przez okres kolejnych 15 lat, nie dłużej niż do dnia 30 czerwca 2039 r.

Czas wsparcia dla energii wytworzonej przed wejściem w życie ustawy OZE

W wypadku instalacji, dla których zostały wydane świadectwa pochodzenia, 15 – letni okres liczy się od pierwszego dnia wytworzenia energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, potwierdzonego wydanym świadectwem pochodzenia, jednak nie wcześniej jednak niż od dnia 1 października 2005 r

Kto może korzystać z systemu taryf gwarantowanych (FIT)

Wytwórca energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w małej instalacji lub w mikroinstalacji , posiadającej wyodrębniony zespół urządzeń służących do wyprowadzania mocy wyłącznie z tej instalacji do sieci elektroenergetycznej dystrybucyjnej, będący przedsiębiorstwem energetycznym , wykorzystujący do wytworzenia energii elektrycznej wyłącznie:

1) biogaz rolniczy albo

2) biogaz pozyskany ze składowisk odpadów, albo

3) biogaz pozyskany z oczyszczalni ścieków, albo

4) biogaz inny niż określony w pkt 1–3, albo

5) hydroenergię, albo

6) biomasę

– może sprzedać niewykorzystaną a wprowadzoną do sieci energię elektryczną, po stałej cenie zakupu, sprzedawcy zobowiązanemu albo wybranemu podmiotowi .

Wsparcie tylko dla biznesu

Z systemu taryf gwarantowanych korzystać może przedsiębiorstwo energetyczne , tj. podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie:

a) wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania, dystrybucji paliw albo energii lub obrotu nimi albo

b) przesyłania dwutlenku węgla;

System FIT jest więc dostępny tylko dla przedsiębiorców . Powyższe jest jedną z cech systemu.

Mikroinstalacja

Mikroinstalacją jest instalacja odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.

Mała instalacja

Mała instalacja jest to instalacja odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 50 kW i mniejszej niż 500 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu większej niż 150 kW i nie większej niż 900 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest większa niż 50 kW i mniejsza niż 500 kW;

Stała cena zakupu

Stałą ceną zakupu jest to cena energii elektrycznej, po jakiej od wytwórcy energię odkupuje sprzedawca zobowiązany lub cena stanowiącą podstawę do wyliczenia ujemnego salda.

Rola sprzedawcy zobowiązanego

Sprzedawca zobowiązany dokonuje zakupu energii elektrycznej wytworzonej przez wytwórcę w instalacji odnawialnego źródła energii, po stałej cenie zakupu. Jest ponadto odpowiedzialny za bilansowanie handlowe energii elektrycznej wytworzonej przez wytwórcę działającego w ramach systemu taryf gwarantowanych (FIT).

Najpierw deklaracja i zaświadczenie, później umowa

W celu sprzedaży niewykorzystanej energii elektrycznej, wytwórcy składają Prezesowi URE deklarację o zamiarze sprzedaży niewykorzystanej energii elektrycznej po stałej cenie zakupu. Deklaracja jest składana w postaci elektronicznej za pośrednictwem internetowej platformy aukcyjnej. Prezes URE wydaje wytwórcy stosowne zaświadczenie w terminie 45 dni od dnia złożenia kompletnej deklaracji

Wytwórca, który zamierza sprzedawać niewykorzystaną energię elektryczną sprzedawcy zobowiązanemu, zawiera z tym sprzedawcą umowę sprzedaży niewykorzystanej energii elektrycznej.

Potencjalne trudności

Intencją ustawodawcy było wykreowanie prostego systemu, z którego będą mogli korzystać wytwórcy działający na małą skalę, nie korzystający zwykle z kancelarii prawnych czy firm konsultingowych. Jednakże system ten jest formą udzielania pomocy publicznej. W związku z tym, wytwórcy muszą dopełnić obowiązków wynikających z polskich i europejskich przepisów w tym zakresie, które bywają skomplikowane i niejednoznaczne.

W praktyce wejście do systemu taryf gwarantowanych nastręcza wytwórcom wielu problemów. Mimo wysokiej jakości materiałów informacyjnych przygotowanych przez pracowników Urzędu Regulacji Energetyki, wytwórcy mają problem z uzupełnieniem formularzy oraz skompletowaniem załączników. W związku z tym, w wielu przypadkach korzystne może okazać się skorzystanie z profesjonalnego doradztwa.

Prawnik OZE

Jeśli potrzebujesz doradztwa prawnika specjalizującego się w branży OZE, mającego doświadczenie w zakresie prawa energetycznego, serdecznie zapraszam do kontaktu.

Kategorie
prawnik OZE

Świadectwa pochodzenia – najważniejsze informacje

Artykuł zawiera najważniejsze informacje na temat świadectw pochodzenia.

System świadectw pochodzenia został wprowadzony przed  wejściem w życie obowiązującej obecnie ustawy o odnawialnych źródłach energii. Za sprawą długo utrzymujących się, niskich cen świadectw pochodzenia (nazywanych też zielonymi certyfikatami), wielu wytwórców wykorzystało możliwość i „przeszło” do nowych systemów wsparcia, tj. do systemu aukcyjnego lub systemów FIT lub FIP. Ze względu na to, że wsparcie przysługuje jedynie przez okres 15 lat i dotyczy instalacji, które rozpoczęły produkcję energii przed wejściem w życie ustawy OZE, system ten
z czasem wygaśnie.

Świadectwo pochodzenia jest czym innym niż gwarancja pochodzenia

Świadectwo pochodzenia potwierdza, że objęta nim energia została wytworzona ze źródeł odnawialnych. Nie należy mylić świadectwa pochodzenia z gwarancją pochodzenia. W świetle polskiego prawa są to dwa różne instrumenty.

Kolorowanie energii

Świadectwa pochodzenia mają rację bytu dzięki obowiązkowi tzw. „kolorowania energii”. Dzięki temu, że określone w ustawie podmioty mają prawny obowiązek nabywania i przedstawiania do umorzenia świadectw pochodzenia, wytwórcy energii z OZE mogą uzyskiwać dochód z ich sprzedaży.

Podmioty wskazane w art. 52 ustawy OZE mają określony ilościowo obowiązek pozyskania
i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia. Powyższe rozwiązanie kreuje popyt na świadectwa pochodzenia. Wytwórcy energii sprzedają świadectwa tym, którzy muszą je kupić a następnie umorzyć.

Prawa majątkowe

Zgodnie z art. 67 ust. 1 ustawy OZE, ze świadectwa pochodzenia wynikają prawa majątkowe, które wygasają w momencie umorzenia takich świadectw.

Prawa majątkowe wynikające ze świadectw są zbywalne i stanowią towar giełdowy. Obrót  prowadzony jest na Towarowej Giełdzie Energii S. A. w Warszawie.

Kto może otrzymać świadectwo pochodzenia

Świadectwa pochodzenia przysługują:

1. wytwórcom będącym przedsiębiorcami, wytwarzającymi energię w mikroinstalacji, w przypadku, gdy energia elektryczna została wytworzona w takiej mikroinstalacji po raz pierwszy przed dniem 1 lipca
2016 r.

2. wytwórcom energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w innych instalacjach, w których energia elektryczna została wytworzona po raz pierwszy przed dniem 1 lipca 2016 r.

Błękitne lub zielone certyfikaty

Świadectwo pochodzenia wydaje się oddzielnie dla energii elektrycznej wytworzonej z:

1) biogazu rolniczego (tzw. błękitne certyfikaty;

2) innych niż biogaz rolniczy odnawialnych źródeł energii (tzw. zielone certyfikaty).

Zakaz podwójnego wsparcia

Świadectwo pochodzenia nie przysługuje dla energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii z biogazu rolniczego, dla którego zostało wydane świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego. Celem powyższego jest uniknięcie nadmiernego wsparcia określonej technologii.

Duże elektrownie wodne bez wsparcia

Ze wsparcia w ramach systemu świadectw zostały wyłączone zostały instalacje odnawialnych źródeł energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 5 MW, wykorzystujące hydroenergię do wytworzenia tej energii.

Obrót giełdowy świadectwami pochodzenia

Prawa majątkowe wynikające z zielonych lub błękitnych certyfikatów są zbywalne i stanowią towar giełdowy w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych.

Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia lub świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego powstają po raz pierwszy z chwilą zapisania tych świadectw, na podstawie informacji
o wydanych świadectwach pochodzenia lub świadectwach pochodzenia biogazu rolniczego, o których mowa w art. 64 ust. 4, na koncie ewidencyjnym w rejestrze świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego prowadzonym przez podmiot, o którym mowa w art. 64 ust. 1, i przysługują osobie będącej posiadaczem tego konta.

Przeniesienie praw majątkowych

Przeniesienie praw majątkowych wynikających ze świadectwa pochodzenia lub świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego następuje z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu w rejestrze świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego.

Migracja do nowych systemów wsparcia

W wielu przypadkach opłacalna może okazać się migracja do tzw. systemów fit/fip lub aukcyjnego systemu wsparcia.

Prawnik prawo energetyczne

Jeżeli potrzebujesz porady prawnika specjalizującego się w prawie energetycznym i systemach wsparcia z ustawy OZE, serdecznie zachęcam do kontaktu.